من از این دنیا چی می خوام؟...
امروز داشتم به چیستی این دو واژه فكر می كردم. سعی كردم براشون تعریف ارائه كنم ولی خُب ... هر چی نگاه كردم دیدم شادی، شادیه و غم، غمه! خیلی جالب بود . چیزایی رو كه عمری رو باهاشون سپری كردم نمیدونم چی ان ... ولی می شناسمشون!
سعی كردم رابطه ای بین شون پیدا كنم.
گاهی فكر می كنم كه شادی و غم هیچ نسبتی با هم ندارن و آدم می تونه شاد باشه یا غمگین. و اینا به امور روزمره بستگی داره نه به چیز دیگه. شاید به این دلیل كه گاهی با اینكه بسیار شادم ، در عین حال خیلی هم غمگینم.
گاهی فكر می كنم كه وجود آدم ظرفیت خاصی از شادی و غم داره. مجموع شادی و غم هر كس مقدار ثابتیه و این دوتا مقدار همیشه در حال نوسان هستن، زیاد شدن یكی، كم شدن دیگری رو در پی داره و اگه این تعادل به هم بخوره اوضاع طوری میشه كه باز به تعادل برسه.شاید به این خاطره كه آدم وقتی خیلی زیاد شاده ، حادثه ای اتفاق میفته كه اوضاع رو خیلی زود عوض می كنه... خیلی زود.
گاهی فكر می كنم كه اصولا" چیزی به اسم غم وجود نداره. این تصور ماست. موقعی كه خیلی شاد نیستیم ، اسم این حالت رو میذاریم غم. ولی به هر حال همیشه مقداری از شادی رو داریم، هیچ وقت این مقدار صفر نمیشه. همیشه موضوعی برای شاد بودن هست.
گاهی هم طور دیگه ای فكر می كنم. شاید تعاملات انسان ها واكنشیه كه طی اون مقدار شادی دو طرف واكنش ثابت می مونه. و یه نفر شادی خودشو به دیگری تقدیم می كنه و سخاوتمندانه غم های اونو پذیرا میشه...
شاید واقعا" این طوری باشه...شادی پایسته است□
